Gips në banjo dhe kuzhinë: pllaka e duhur

Po, gipsi mund të përdoret në banjo dhe në kuzhinë, por vetëm me pllakën e duhur dhe me detaje të bëra siç duhet. Në ambientet ku ka avull, spërkatje dhe lagështi të vazhdueshme, një tavan ose mur me kartongips të zakonshëm mund të deformohet, të lëshojë bojën ose të mbushet me myk. Këtu shpjegojmë çfarë përdorim ne, ku ka kufij dhe çfarë duhet shmangur.

Në banjot dhe kuzhinat e apartamenteve në Tiranë, gipsi përdoret sidomos për tavanet e ulura, për fshehjen e tubave dhe të kanaleve të ajrimit, dhe për ndarje ose bazamente. Të gjitha këto funksionojnë mirë kur zgjedhja e materialit dhe e detajeve bëhet para se të montohet gjë.

Lagështia e ajrit dhe uji i drejtpërdrejtë nuk janë e njëjta gjë

Ky është dallimi më i rëndësishëm, dhe shumë keqkuptime vijnë prej tij. Pllaka rezistente ndaj lagështisë është ndërtuar për ajrin e lagësht: avullin e dushit, avullin e gatimit dhe kondensimin. Ajo nuk është e papërshkueshme nga uji. Nuk e duron ujin që rrjedh mbi të ose që vjen nga një mur i lagësht.

Prandaj, në zonën ku uji godet drejtpërdrejt murin, si brenda kabinës së dushit ose rreth vaskës, pllaka e gipsit, edhe ajo rezistente, nuk mjafton vetëm. Aty duhet një sistem i plotë: hidroizolim, pllaka dhe një bazë e përshtatur për ambiente me ujë, për shembull pllaka çimentoje, ose një mur i ngurtë me hidroizolim. Ne ju themi hapur gjatë shikimit ku gipsi është zgjidhje e mirë dhe ku jo, sepse një zgjidhje e gabuar del në pah brenda pak muajsh.

Banjo: ku përdoret gipsi dhe si

Tavani i banjos

Tavani është vendi ku gipsi funksionon më mirë në banjo, sepse merr avull, por jo ujë të drejtpërdrejtë. Përdorim pllakë rezistente ndaj lagështisë në një konstruksion me profile të galvanizuara, që nuk ndryshken. Skajet e prera të pllakës mbyllen mirë, sepse ato thithin lagështi më shpejt se sipërfaqja. Pas trajtimit të fugave vjen astari dhe një bojë e përshtatshme për ambiente të lagështa.

Hapësira mbi tavan përdoret për tubat, kanalin e ventilatorit dhe kabllot e ndriçimit. Nëse dushi është i integruar në tavan, tubacioni planifikohet dhe testohet përpara mbylljes. Për mënyrën si ndërtohen këto tavane shihni faqet tona për tavanet e gipsit dhe tavanet e varura.

Muret dhe zona e dushit

Muret e banjos që nuk marrin ujë drejtpërdrejt mund të veshen me pllakë rezistente ndaj lagështisë dhe pastaj të pllakosen ose të lyhen. Nën pllaka vendoset astar dhe hidroizolim sipas udhëzimit të prodhuesit të sistemit. Në zonën e dushit, hidroizolimi dhe baza e pllakave zgjidhen që në fillim, para se të mbyllet muri. Për veshjen e mureve në përgjithësi shihni faqen për muret me gips.

Kur gipsi nuk është zgjidhja më e mirë

Ka raste ku këshillojmë ta shtyjmë gipsin ose ta përdorim vetëm në pjesët e thata: një mur me lagështi që vjen nga jashtë ose nga kati sipër, një banjo në bodrum pa ajrim, ose një zonë ku uji rrjedh vazhdimisht. Këtu një mur me tulla ose beton me hidroizolim të mirë është zgjedhja më e sigurt, ndërsa gipsi mbetet i përshtatshëm për tavanin. Kur lagështia vjen nga rrjedhje ose nga një mur me lagështi të vazhdueshme, gipsi nuk është zgjidhja e parë: fillimisht rregullohet shkaku, pastaj mbulohet sipërfaqja.

Kuzhina: avulli, yndyra dhe pesha e dollapëve

Kuzhina ka probleme të ndryshme nga banja. Avulli i gatimit është më i përqendruar në një zonë, dhe yndyra e ajrit ngjitet në tavan. Për tavanin mbi zonën e gatimit rekomandojmë pllakë rezistente ndaj lagështisë dhe një bojë që lahet. Kanali i aspiratorit nxirret jashtë ndërtesës; nuk e lëmë kurrë të mbarojë brenda hapësirës mbi tavan, sepse aty avulli dhe yndyra grumbullohen dhe dëmtojnë pllakat.

Pesha është pika e dytë e rëndësishme. Dollapët e sipërm të kuzhinës janë të rëndë kur mbushen, dhe një mur gipsi pa përforcim nuk e mban një ngarkesë të tillë. Pozicioni i dollapëve duhet të dihet para se muri të mbyllet, që të vendosim përforcime brenda konstruksionit. Të njëjtën gjë bëjmë për bazamentet dhe banakët që ndërtohen me gips. Pranë sobës dhe furrës ruajmë distancat që kërkon prodhuesi i pajisjes dhe, aty ku duhet, përdorim pllakë rezistente ndaj zjarrit.

Spotet dhe ndriçimi në ambiente të lagështa

Çdo hapje në tavan është një pikë ku avulli mund të hyjë në hapësirën mbi të. Në banjo zgjidhni spote me mbrojtje ndaj lagështisë; elektricisti i objektit përcakton llojin e duhur sipas zonës. Në kuzhinë, spotet e futura mbi zonën e gatimit mblidhin yndyrë dhe nxehtësi, ndaj ia vlen të mos ketë shumë prej tyre pikërisht mbi sobë. Numri dhe pozicioni i hapjeve vendosen bashkë me elektricistin para se të presim pllakat, sepse çdo hapje shtesë më vonë e dobëson tavanin dhe lë skaje të pambrojtura.

Ajrimi: gipsi i mirë nuk zëvendëson ventilatorin

Edhe pllaka më e mirë rezistente ndaj lagështisë nuk e zgjidh problemin nëse avulli nuk del jashtë. Në një banjo pa dritare, aspiratori është pjesë e domosdoshme e tavanit, jo aksesor. Kanali i tij duhet të dalë jashtë, jo në hapësirën mbi tavan. Në kuzhinë, aspiratori mbi sobë dhe një dritare që hapet janë pjesa tjetër e zgjidhjes. Kur ajri qarkullon, sipërfaqet thahen më shpejt dhe myku ka më pak mundësi të shfaqet.

Kapakët e inspektimit dhe tubacionet

Mbi tavanin e banjos ose të kuzhinës ka shpesh valvula, bashkime tubash ose kabllo që një ditë duhen arritur. Për këtë vendosim kapakë inspektimi, që rrinë në një rrafsh me tavanin dhe hapen pa e prishur atë. Para mbylljes së tavanit, tubacionet testohen për rrjedhje. Një pikë uji që mbetet e fshehur pas gipsit e dëmton pllakën për muaj me radhë para se ta vini re.

Renditja e duhur e punës

Në një banjo ose kuzhinë të re, renditja e punëve e mbron gipsin. Së pari kalojnë tubacionet dhe kabllot, dhe testohen. Pastaj ngrihet konstruksioni dhe montohen pllakat, me kapakët e inspektimit. Vijon trajtimi i fugave dhe astari, pastaj boja ose pllakat, dhe në fund pajisjet. Boja ose stukoja që nuk thahet plotësisht, për shkak të ajrimit të dobët, është një nga arsyet pse shfaqen njolla dhe flluska; prandaj i japim kohë çdo shtrese dhe e ajrojmë ambientin. Për patinimin dhe përgatitjen për lyerje këto kohëzgjatje kanë rëndësi të veçantë.

Çfarë duhet shmangur

Këto janë gabimet që hasim më shpesh kur ndërhyjmë në banjo e kuzhina të punuara nga të tjerët:

Pllakë standarde në banjo, me idenë se një bojë rezistente e mbron. Boja nuk zëvendëson pllakën.
Veshje me gips e një muri që ka lagështi, pa zgjidhur shkakun. Lagështia kthehet dhe deformon pllakën.
Pllakë gipsi brenda dushit ose rreth vaskës, pa një sistem të plotë me hidroizolim.
Asnjë aspirator, ose një aspirator që nxjerr ajrin në hapësirën mbi tavan.
Tavan i mbyllur pa kapak inspektimi, aty ku ka valvula ose bashkime tubash.
Dollapë të rëndë të fiksuar në gips pa përforcim.
Skaje të prera të pllakës të lëna të pambrojtura dhe fuga pa astar.

Për faktorët që ndikojnë në koston e këtyre punëve shihni artikullin tonë Sa kushtojnë punimet e gipsit në Tiranë.

Pyetje të shpeshta

A mund të përdor pllakë standarde në banjo nëse e lyej me bojë rezistente?

Nuk e rekomandojmë. Boja mbron vetëm sipërfaqen dhe nuk e ndalon avullin që hyn nga skajet, nga fugat dhe nga pjesa e pasme e pllakës. Në banjo dhe kuzhinë përdorim pllakë rezistente ndaj lagështisë, dhe astar e bojë të përshtatshme mbi të.

Si e njoh pllakën rezistente ndaj lagështisë?

Shpesh ka ngjyrë të gjelbër në letrën e sipërfaqes, por ngjyra nuk është e njëjtë te të gjithë prodhuesit. Kontrolloni etiketën ose shënimin e produktit dhe kërkoni ta shihni pllakën para montimit. Ne e shënojmë llojin e pllakës në ofertë.

A mund të vendosen pllaka mbi kartongips në banjo?

Po, në zonat që nuk marrin ujë drejtpërdrejt, mbi pllakë rezistente ndaj lagështisë, me astar dhe ngjitës të përshtatshëm. Në zonën e dushit nevojitet një sistem i plotë me hidroizolim, që e shohim rast pas rasti.

Po ndërtoni ose rinovoni një banjo apo kuzhinë në Tiranë? Kërkoni një ofertë falas ose shkruani në WhatsApp, apo telefononi në +355 69 641 7276. Ju përgjigjemi brenda 24 orëve dhe vijmë ta shohim ambientin bashkë me ju.

Lexoni më pas: Ndriçim LED i fshehur në tavan gipsi: si planifikohet dhe gabimet e zakonshme